London Klubfoot

Het mag niet ontbreken, elke zichzelf respecterende psycho/rocka/batmobilly band is er trots op om er gestaan te hebben, het mekka van de Psychobilly in de jaren 80. In de periode 1985-1989 speelden we vele malen als headliner in deze club in Hammersmith, London. Het was eigenlijk ook een van de eerste keren dat we geconfronteerd werden met het begrip ‘fame’. We werden op Kings Road herkend en nageroepen en op straat moesten we allerhande ledematen signeren. Legendarisch was de eerste keer dat we gingen. We waren met een bus met fans overgekomen en aangezien we er toen nog ons brood niet mee verdienden, leek het ons leuk om voor iedereen alles te betalen, erg on-hollands overigens. Dat optreden heeft ons een paar duizend gulden gekost, maar wat een lol. Superslecht eten aan boord, maar wel heerlijk Bitter-bier. In de haven in Dover voor het eerst kennisgemaakt met garnalenchips, die ook direct rechtsomkeer maakten, want dat viel niet goed om al die liters bitter. Het was de gewoonte voor Engelsen om requests aan te vragen en aangezien we voor het optreden lekker hadden staan socializen met het publiek, kwam ik met een lijst van 50 namen die allerhande requests hadden voor het optreden, dat was nogal een administratie op de setlist die avond. Een enorme kick was het om als een stel jonge mennekes van Holland (ik was 19) in de KlubFoot te staan en het dak er volledig af te zien gaan, van toch wel het ‘centre of the scene’ in die tijd.

Exotische uitstapjes; het ‘oewaa gevoel’

Het zijn er eigenlijk teveel om op te noemen, maar echt noemenswaardig zijn toch wel de tournees in Japan geweest. De eerste keer was in 1991 en we speelden ons 1e optreden in Club Citta in Kawasaki. Allemachtig wat een club. Tot de nok toe gevuld, ik schat in zo’n 1500 man en ook hier sloeg het gevoel toe van wat maak je toch mee als boeren uit de provincie. Het toeval wilde dat de camera meeliep en we dit (voor ons memorabele) optreden op video meekregen en uiteindelijk ook hebben uitgebracht. Japan is voor ons altijd erg bijzonder geweest. Het publiek daar is onvergelijkbaar enthousiast, beleefd en ook volkomen gestoord. We moesten met bodyguards de straat op, want anders werden we ernstig belaagd. Er was overal personeel voor, voor het aanreiken van een handdoekje een apart meisje, voor het openen van mijn water een ander meisje, voor het poetsen van de instrumenten, enfin ga maar door. Erg overweldigend en indrukwekkend allemaal, en ontzaglijk LACHEN! Dat oe-waa gevoel is ons nog wel een paar keer bekropen, zoals bijvoorbeeld bij optredens in Brazilie en in een uitverkocht Henry Fonda Theatre op de Hollywood Blvd. Deel 3